Kağıtlara bakarak öğrendim katlanmayı
Ruhlarımız sessizce ağlarken uyumayı
Sar sar sar beni
Öpüşün daha dün gibi
İkimizden biri
Ölmeliydi
Yanıyor evim aklıma düştüğün an
Nefret ediyorum senden o zaman
Biliyorum eskisi gibi olamaz
Artık hiçbir zaman
Yanıyor evim seni çok özledim, tamam
Nefret ediyorum kendimden o zaman
Biliyorum eskisi gibi olamaz
Artık hiçbir zaman
Her akşam dalıyorum
Bu bahçeye dikenlerle dolu göğsünde dinlenmeye
Sar sar sar beni
Öpüşün daha dün gibi
İkimizden biri
Ölmeliydi
Yanıyor evim aklıma düştüğün an
Nefret ediyorum senden o zaman
Biliyorum eskisi gibi olamaz
Artık hiçbir zaman
Yanıyor evim seni çok özledim, tamam
Nefret ediyorum kendimden o zaman
Biliyorum eskisi gibi olamaz
Artık hiçbir zaman
Yanıyor evim aklıma düştüğün an
Nefret ediyorum senden o zaman
Biliyorum eskisi gibi olamaz
Artık hiçbir zaman
Yanıyor evim seni çok özledim, tamam
Nefret ediyorum kendimden o zaman
Biliyorum eskisi gibi olamaz
Artık hiçbir zaman