(Ey)
Beyaz bi’ sayfa boş, keşke zihnim öyle boş olsaydı
Görmeseydim, ölmeseydim defalarca keşke
Kırıldı kepçe, tabaklar o yüzden bi’ boş
Evim dört duvar, her santiminde farklı farklı lehçe
Parçalar Behçet her sabah aynı saatte, aynı yerde
Selâm verir, sen onu vicdanınla match et
Bi’ check et, bi’ farket kim tehdit; canıma tak etti
Nifak hep, inat hep; sen etrafından yok et, kurtul
Özün ner’de bul, kimi köle kimi kul
Derkеn istifayı bastı, geçti; tüm cihana “fuck” çekti
Bahsetti özgürlüktеn kuşlar aslana
Bazen mahvetti, özgürlük de geldi bol bana
İnziva, tam bir inziva
Kendi kendine kalıp kendine tonla itiraf
Edilmez itiraz, durumlar o kadar tuhaf ki
Yüksek irtifada dayanmaya çalıştığım türbülans
Yak ciğerimi, geç
Biz ne desturlar çöpe attık
Huzur yeter kusurlu olsa da
Yetmezse çöplük or’da
Yak ciğerimi, geç
Biz ne desturlar çöpe attık
Huzur yeter kusurlu olsa da (Yeah)
Yetmezse çöplük or’da (Çöpe at, bildiğini at, ah)
Birdenbire giz çöksün, sisten sise gir
Yol da bilmez çelebi, ölüm işten bile değil
Gemilerini bulup yak ve denizlerini iç
Sevilmeyi sevemedim, sevilmemeyi hiç
Resmini çiz, veciz ile boz; toz dumanda kendini bul
Gönlüm buz, kar kuyusu; en fiyakalı cevher huzur (Puh, puh)
Kuzu kurda pusu kurmuşsa buna bul bi’ kusur
Hislerime tercüman ve istediğimiz yekti bi’ sulh
Sanki bi’ su, yıllar ak; yolları, bak, hayli uzun
Dostun dostunsa lütuf, fazlasına da yok bi’ lüzum
Sanki bi’ kum, estikçe yel tel uçuşur
Eksiksiz kul yok, bak, zenginliği sanma bi’ pul
Fazlasıdır (Fazlasıdır), niyet fikrin armasıdır
Bilek bükülür ama mesele düşsen bile kalkmasıdır
Atlasıdır ruhun söz, özün kâğıda akmasıdır
Görmesini de bilmeyene sorma boşuna bakmasını (Puh)
Zero fucks given, kışlarımdan gör yazımı
Kir pasıyım kendimin ki baştan sona kıstasıyım
Âlemin uzantısı, bu çöplüğün parıltısı
Ve sadece bi’ insan, yani kâinatın aynasıyım
Yak ciğerimi, geç
Biz ne desturlar çöpe attık
Huzur yeter kusurlu olsa da
Yetmezse çöplük or’da
Yak ciğerimi, geç
Biz ne desturlar çöpe attık
Huzur yeter kusurlu olsa da
Yetmezse çöplük or’da