Koşarak kaçtığım hep, kendimmişim meğer
İncinmez sandığım her yanımda kocaman keder
Belki durup dururken, belki hiç beklemezken
Bir sarılsan geçer
Yollarım dikenli taşlı ellerimde
Fotoğrafın yüzünde aynı gülümseme
Sormadım “Neden sonumuz geldi böyle?” Çok yazık
Kollarım yuvan sarardı gökyüzünde
Yıldızım ağlarsan düşer ellerine
Korkmadım karanlığınla yüzleşmeye, parladım
Yollarım dikenli taşlı ellerimde
Fotoğrafın yüzünde aynı gülümseme
Sormadım “Neden sonumuz geldi böyle?” Çok yazık
Kollarım yuvan sarardı gökyüzünde
Yıldızım ağlarsan düşer ellerine
Korkmadım karanlığınla yüzleşmeye, parladım
Her şey yolundaymış, peki bu yalnızlık neden?
Belki gitmek zorundaydın fakat bu dünyaya bedel
Belki gelip geçerken, belki yol üstündeyken
Bir kez uğrasan yeter
Yollarım dikenli taşlı ellerimde
Fotoğrafın yüzünde aynı gülümseme
Sormadım “Neden sonumuz geldi böyle?” Çok yazık
Kollarım yuvan sarardı gökyüzünde
Yıldızım ağlarsan düşer ellerine
Korkmadım karanlığınla yüzleşmeye, parladım
Ah, ah, ah, ah, ah
Ah, ah, ah, ah, ah
Ah, ah, ah, ah, ah