(We miss you, Nuki, we miss you, Nuki, we miss you, Nuki)
Alışması zor, sana ilham verir konserin bıraktığı para
Bana ilham verir hasmıma bıraktığım kalıcı, büyük yara
Herkes yazar, sadece bazıları yaşar yazdıklarını
Firar dostlarıma ayırdım Bodrum’daki en güzel yazlıklarımı
Etmeyiz rica, suç ortağım etti iltica, etmedim tek bi’ gün bile minnet
Hasım olmaya götün yemezse şarkılarımı memurlara dinlet
Ne yapsam konuşur bu millet, hepsinin yüzüne gülsem bile
“Yüzme bilmiyo'” derler bütün denizin üstünde yürüsem bile
İtiraf et suç ortağını, anne, güzel günleri hayal et
Bıraktım tetiğe parmağımın izini, bu kara para nе lanet
Koydum bele еmanet, annem dedi “Allah’a emanet”
Ederim kendi hasmıma ateş, ederim kendi şeytanıma davet
Her çocuğun hayali olsun gerçek, olsun anneler mutlu (mutlu)
Era7 gökkuşağı, capone’sa hep parçalı bulutlu
Çünkü iki kardeşim tutuklu, maalesef bizim rengimiz belli (belli)
Sevdiğim hâlâ mutlu, bilmeden bizi cezalarla evli
Kötü bi’ şey olmasın diye iyi şeylerden bile kaç
Mermiler yerine yaptım, prenses, sana papatyalardan bile taç
Kopar teker teker, “Seviyo’, sevmiyo'”, beklesen de gelmez ki
Seni sevmeye, sevgilim, bi’ ömür yetmez ki
(Kötü bi’ şey olmasın-, iyi şeylerden bile kaç)
(Mermiler yerine yaptım, prenses, sana papatyalardan bile taç)
(Kopar teker teker, “Seviyo’, sevmiyo'”, beklesen de gelmez ki)
(Seni sevmeye, sevgilim, bi’ ömür yetmez ki)
(We-)