Kendime bütün nefretim
Dün geceyi hatırlayip her sabaha kahredip uyan
İnan her farklı gün farklı ben ve ben değilim hiçbiri
Sikiyim içtiğim boku sikiyim hepsini
Silinsin isterim zihnim bilinçsiz hislerim
Onca yaptığım hata ve hala kibirli izlenimim
Kırık ayna camlarından kendimi izledim dün
Öldürmeye çalıştıkça yaşattım iblisi hep
Bunca pişmanlık yetersiz gibiymişcesine dağıt
Akşam olduğunda tekrar döngü başa sarar
Yüz kızartan onca anı ile dolu geçmişim
Fakat utancım en fazla yudum alana kadar tekrar başa sarar ekran her gün ayni film
Tüm sahneler ezberimde bi tat vermez izlediğim artık sonu gelsin mutlu değil bilirim
Tüy ürperten tarzdan psikolojik gerilim
Thoughts getting blurry at night
Its better than if I see clear
Feels like the very image of me is not right
Would you care if I just diapers
You just appear in my mind
And tonight i just don’t see clear, no
Tonight I just don’t see clear
Hope crushed into pieces
Can I just die and press reset
Cause Isn’t a game after all
Aren’t we all trapped in the spiral
Halim okunur bakışlarımın yıkıklığından
Fazla gelme üstüme çizilmiş sınırlarım var
Vururum son gücümle çamur üstüm hayaller ıslak
Kazarken mezarımı kanli toprak kırıldı tırpan
Yenildim öfkeme her sefer hırsımdan
Ayakta kalamazdım varken onca bıçak sırtımda
Ağzımda kan tadı çırpınmak istemem artık bak
Esti fırtınalar içimde at demir rıhtıma
Tutunacak dalım yok bıraktım dalgalara kendimi
Kurutacak yaşım yok gülerek çektim tüm dertlerimi
Unutamam dediklerim şimdi hatırlamak bile zor
Bir ara bi’ daha sor
Tophane Kotbusser Tor